Bovendien was ons aanvankelijke plan om ook een dag naar de noordelijker gelegen Huay Mae Khamin Waterval te gaan. Maar uiteindelijk viel onze keuze op 2 nachten in Tha Kradan en 3 nachten in Kanchanaburi.Het was ruim 3 uur rijden naar Taramontra Resort plus een lunchpauzestop.
Het midden van Thailand waar we doorheen reden, is een vlak landschap. Aanvankelijk zagen we vooral rijstvelden en veel verder meer suikerrietplantages. Toen eenmaal de eerste bergtoppen in zicht kwamen, volgden op een bepaald traject de steenhouwerijen elkaar op. Platte stenen, vierkant gehakte blokken, maar ook tal van grote, grillig gevormde steenbrokken flankeerden de weg. Weer verder werden we hier en daar verrast door de vrolijke kleuren van allerhande bloemkwekerijen.
We hebben geen gebruik gemaakt van de kano's of andere faciliteiten van het resort, maar het was wel superfijn om in de rivier te zwemmen en lekker lui in de tube te drijven. Het water was stil en had een ideale temperatuur. Overal was rust. Met de hoogte van het trappetje was het nog wel een kunst om ook weer uit het water te komen! Daarna konden we heerlijk opdrogen in de zon op ons balkon.
We hebben van een zwoele avond met een eenvoudige maar goede maaltijd op ons terras genoten. Een gekko landde ineens op Rob z'n schouder en vond het blijkbaar wel gezellig bij ons.
Het midden van Thailand waar we doorheen reden, is een vlak landschap. Aanvankelijk zagen we vooral rijstvelden en veel verder meer suikerrietplantages. Toen eenmaal de eerste bergtoppen in zicht kwamen, volgden op een bepaald traject de steenhouwerijen elkaar op. Platte stenen, vierkant gehakte blokken, maar ook tal van grote, grillig gevormde steenbrokken flankeerden de weg. Weer verder werden we hier en daar verrast door de vrolijke kleuren van allerhande bloemkwekerijen.
Het resort ligt aan (en op) de Khwae Yai river en het was net zo leuk als het eruit zag op het internet. Vanaf het aan de weg gelegen hoofdgebouw moesten we via een hoge stenen trap naar beneden om over de houten flonders onze waterbungalow te bereiken (de bagage werd gebracht). Mooie houtbouw, een heel ruime kamer en een groot eigen balkon vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over de rivier en de bergen en bossen aan de overkant. We hebben mr Aum na de lange rit de rest van de middag en avond vrij gegeven. Taramontra heeft zelf geen restaurant, maar we konden er wel een verse maaltijd bestellen, die we in alle rust in ons eigen optrekje konden nuttigen.
Aan het eind van de middag was het wel gedaan met de rust: de een na de andere "muziekboot" kwam langs. Het waren een soort partybootjes met een lang vlot achter zich aan, waarop de gasten zich konden laten voorttrekken of waar ze (met veel moeite!) op konden klauteren na het zwemmen. De dieselboten maken lawaai en stinken, maar de "muziek" overstemde dit ruimschoots. Ieder z'n lol, er werd vrolijk gezwaaid naar ons. Na een uur of zo keerde de rust weder.
Rond 18.00 uur begon de zon rozerood onder te gaan. Alles was stil, op de vogels (soms een uil) en een enkele aap aan de overkant in de jungle, na. Daardoor kon het ons opvallen dat het water flink begon te klotsen. We zagen de stroming aanzienlijk toenemen en het water aan de oeverranden in een paar uur een halve meter of meer stijgen. Stroomopwaarts zijn stuwdammen die het water beïnvloeden. Ook hevige regenval heeft invloed op de waterstand en kan schade aan de omgeving aanrichten. Het is dus niet vreemd dat het hoofdgebouw hoog op de oever ligt. Onze bungalow lag rustig op het stromende water.















Geen opmerkingen:
Een reactie posten